Mnogobrojni turisti koji prolaze kroz Vukovu spomen-kuću u Tršiću, diveći se njenom enterijeru i slušajući priče o Vuku Stefanoviću Karadžiću, nisu svesni da se pred njihovim očima nalazi najstariji predmet lozničkog Centra za kulturu „Vuk Karadžić“ – ognjište koje je sačuvano zahvaljujući meštanima Tršića skoro jedan vek.
Vukovo ognjište, koje je napravio njegov deda Joksim kada se doselio u Tršić, bilo je centralno mesto doma. Tu se pripremala hrana, okupljala porodica, primali gosti, a uz ognjište su se prenosila znanja i verovanja, dok su gusle ispunjavale prostoriju zvukovima tradicije.
Za svaku porodicu, ognjište je bilo simbol trajanja i povezanosti s precima. Smatralo se svetim mestom – uništavanje ognjišta bilo je veliki greh, čak i kada porodica više nije tu živela.
Vukova rodna kuća uništavana je nekoliko puta tokom Prvog srpskog ustanka, ali su meštani Tršića sačuvali mesto Vukovog ognjišta. Od 1813. do 1897. godine, na mestu gde je bilo ognjište stajao je veliki drveni krst, postavljen u znak sećanja. Kada su se graditelji spomen-kuće 1933. godine suočili s kopanjem temelja, pronašli su delove starog ognjišta, verige i vatralj. Ovi predmeti danas su deo stalne postavke spomen-kuće, zajedno sa ostacima temelja. Spomen-kuća, prvi muzej na otvorenom u Kraljevini Jugoslaviji, osveštana je i svečano otvorena 17. septembra 1933. godine.
Te iste godine, u njenom dvorištu održan je prvi Vukov sabor, manifestacija koja svake godine okuplja ljubitelje srpske kulture i tradicije.
