Mitropolit Grigorije krstio je u crkvi Sabora Srba svetitelja, replici crkve sa Ohridskog jezera, koju je obožavao Sveti vladika Nikolaj Velimirović, novog člana ugledne i blagočestive lekarske porodice Ranković iz Šapca. Dečak Filip, sin dr Milice, lekarke u bolnici Dragiša Mišović, i dr Stefana, doktoranta i specijaliste ginekologije u Narodnom frontu, kršten je u bogomolji koju je njegova porodica, predvođena dr Milošem Rankovićem, specijalistom anesteziologije svetskog glasa, i suprugom dr Zorom, istaknutim dečjim lekarom u zapadnoj Srbiji, zajedno sa porodicom Radoslava Rada Veselinovića, vrsnog privrednika, humaniste i zadužbinara, darovala Srpskoj pravoslavnoj crkvi, Eparhiji šabačkoj i svome rodu.
Krštenju su se svi radovali u prelepom hramu, a ambijent je bio, kako je rekao vladika Grigorije, „takav da se rečima ne može preneti“. Ovaj arhijerej SPC, koji trenutno služi u Nemačkoj posle Hercegovine, istakao je da je čin krštenja prilika da „budemo dobri kao što je Filip danas bio“. Ove reči su razgalile sve prisutne, a posebno Filipove roditelje, bake, deke i njegovog strica, dr Nemanju, doktora medicinskih nauka i dečjeg hirurga na Institutu za majku i dete. On je već poznat kao jedno od značajnih imena srpske medicine, bilo na katedri, u operacionoj sali ili u ordinaciji.
Rođaci, kumovi i prijatelji porodice Ranković uživali su u ovom svečanom danu u svetinji koju je vladika Lavrentije podigao u čast Svetog vladike Nikolaja, jednog od najvećih svetosavskih čeda posle Svetog Save.
– Mudar je dr Miško Ranković, čovek velike pameti i mudrosti, koji je shvatio da je, kako reče otac Justin, „svaka crkva parče neba na zemlji“ – kaže Vladimir Mitrić, hroničar Srbije i Republike Srpske, poštovalac porodice Ranković. – Zato je bilo tako divno krštenje njegovog unuka Filipa. Kako i ne bi bilo, kada je hram građen s puno ljubavi. Sa velikom ljubavlju i radošću dočekan je i kršten mali Filip. Zato je i vladika Grigorije bio srdačno obradovan, znajući da je reč o ljubavi i radosti koju porodica Ranković neprestano širi, kao dostojna čeda Boga živoga.
